erratum

Het bericht over de Monte Grappa is blijven steken in het "concept" stuk. Ik had in die periode een heel slechte internetverbinding. Vandaar dat dit pas nu gepubliceerd wordt.

Monte Grappa!

Mooi weer bij't opstaan! 't Is wel al laat. Gisteren veel rondgelopen, en de fietsvermoeidheid zit ook nog in de benen. Al dik na 10u vertrek ik. Nog wat problemen met de Garmin betreffende het laden van een rit. Internet in het hotel blijkt toch niet goed te werken. Dan op weg. Heb mijn Mortirolotruitje aan en dat ga ik nog horen! Na een 20km op niet al te rustige wegen sla ik af naar de Passo Tomba. Het bordje aan de voet geeft aan 8-10%. Hadden ze moeten samenvoegen! 4km lang, wel heel steil ga je naar 800m! Voor die laatste 50hm krijg je dan anderhalve km... De afdaling is, al naar gewoonte, bereslecht... (Vicenza...)Ik rij naar Feltre. Intussen is de zon weg. En een koude oosterwind blaast sterk. Vrees dat ik niet warm genoeg gekleed ben om de Grappa over te steken. Ik hoor dat er in Feltre een winkel is die me kan helpen. Enig minpuntje: Hij opent slechts om 15u30. Ik dood de tijd in Feltre met er eens rond te kijken. Het heeft wel iets! Na aankoop van een shirt start ik de klim naar de Monte Grappa. Eerste stuk is behoorlijk lastig, dan een tussen stuk waar het wat beter loopt. Toch: Moeilijke klim; altijd ritmeveranderingen, dalen en direct weer steil stijgen... Ook hier stukken tot 17%. Overal hier eigenlijk!Ik tel de km af. Klim is 27km lang, en al na 9km heb ik de helft van de te overwinnen hoogte bereikt! Maar in het overige deel zitten meerdere afdalingen. Die hoogte moet je altijd extra opnieuw stijgen. Even lijkt het dat ik de top niet kan bereiken (ergens een afslag gemist of zo?)maar na een dikke km in de afdaling zie ik de afslag: Nog 2,5km naar de top. De zon komt er terug door (welkom - koud!) en verlicht de besneeuwde bergen in het noorden (!). Ook dit laatste stuk is 8% gemiddeld. Even iets drinken, vaststellen dat ze mijn maat in kledij niet meer binnen hebben en zonder souvenier afdalen. Halverwege de afdaling merk ik dat ik de Garmin niet terug aangezet heb... Dan blijft de file zo. Die 100 hm extra gaan het verschil niet maken! Beneden rij ik door een stadspoort in Bassano en een Italiaan begint te roepen van " Echo il maglia rosa entrera Bassano al porto de enz...". Leuk!! In het hotel eet ik een stuk zwaardvis en pasta met zeevruchten. Blog komt slechts in de late avond...

Thuis!

't Zit er op! Na een 1065km lange tocht (routeplanner had het over 1080) ben ik thuis geraakt. Omdat ik zowat middenin de Dolomiten zat, was het de eerste 111km passorijden. Staulanza, Pordoi, Sella en afdaling Gardena naar Chiusa. Veel bochten, veel autobussen en gewoon veel te veel van alles. Deze streek, die ik zelf zo mooi vind, wordt langzaam vermoord door haar succes. Het maximum is bereikt. Vroeger had je op de Pordoi geen enkele tunnel. Nu al 3 en ze zijn er nog aan het bouwen. Vroeger zag je overal weiden en bomen staan, nu afbakeningen van skipistes. Gelukkig blijven ze van de Dolomiten zelf nog af. Ik sta vroeg op, en wil dan ook vroeg vertrekken. Eer al die wijn en Grappa in de auto zit (en veilig! Dat het niet kan breken!) is het al rond 8 uur! De massieven liggen er prachtig bij! Monte Pelmo, Civetta (mét sneeuw!) en later Marmolada en Sella geven me toch nog een boost! Vooral Civetta, gezien vanop de Staulanza (wat is dit toch een mooie pas...) is weids. Op de Pordoi zijn ze op 2 plaatsen aan het werken. Overspanningen voor skipistes. Verder is het er vooral ... druk. Veel autos, veel fietsers die er zeker toch niet zoveel genoegen in vinden om omhoog te rijden als ik 13 jaar terug. Toen stond het zomercircuit in Arabba nog in de kinderschoenen. En was er eigenlijk alleen een skiseizoen. De afdaling naar Chiusa is een regelrechte ramp. Ik hang achter een bus en als die er niet was geweest, hing ik achter die bus er 500m voor. Eenmaal onder Sankt Ulrichen (ze hebben daar enkele tunnels gelegd) wordt de circulatie iets beter. Maar voorbijsteken kun je niet... In Chiusa stop ik even. Ben nu 2uur 45 onderweg en heb net 111km afgelegd. Vanaf nu word het wel constant autoroute met nog een klein stukje (50km) secundaire weg in Oostenrijk (Fernpass). Maar intussen is het wel al 11uur. En nog 950km te gaan. Na de Brennerpas (tol + vignet) begint het ook nog te regenen. Altijd van die zware buien, met veel regen in korte tijd. Net als gisteren tijdens mijn slotklim. De rest van het verhaal is simpel. Rijden, even stoppen (nooit lang) , file, stoppen, rijden, file, wegenwerken (60/u - kilometers...) , file ... En de Kennedytunnel! Kwartier later uitladen en nog even "enen" gaan drinken!

dezelfde bergen - niks roos...

tunnels!

de streek

d

lago Barcis en Piancavallo

foto's Diga Vajont

Piancavallo - Diga de Vajont (San Osvaldo)

Vroeg wakker - dus vroeg op weg. Om 9 uur zit ik al op de fiets voor een soort afdaling in trapjes naar Longarone. Plaatsje dat in 1963 getroffen werd door een enorme vloedgolf, toen een deel van een berg in het plaatselijke stuwmeer terecht kwam. Overal zie je nog de gedenkplaten; onder meer voor die volledige lagere school die weggevaagd werd (kinderen incluis...). Tevens zie je de plaats waar de berghelling "afbrak" nog heel goed. Al tijdens de afdaling zie ik de Dam liggen. Ze sluit een erg nauwe vallei schijnbaar volledig af. De lucht trekt dicht en het begint lichtjes te regenen. Van zodra de grond goed nat is, en de fiets dus ook, stopt het kraken. Tof! Maar wil dit nu zeggen dat ik met deze fiets alleen in de regen mag rijden? Alleszins weer een punt bij dat het nog ingewikkelder maakt om uit te vissen waar het vandaan komt. Denk dat ik alle vijzen en bouten opnieuw moet lossen, met vet insmeren en terug vastzetten. En dan terug naar de bergen gaan. (I like that!) De Passo San Osvaldo is niet erg lastig. Even 9% in het begin, en ook nog op het einde. Daartussen 6-7%. Tempopasso! Even wordt je tempo onderbroken door een rood licht. Omdat je door 3 opeenvolgende tunnels moet gaan voor je boven de dam uitkomt, en die tunnels bochtrijk zijn en vrij smal, is er alleen alternerend verkeer toegelaten. Maakt het wel heel veilig. Op die manier kun je ook eens echt genieten van die langere tunnels. Hier en daar zijn er kijkgaten met zicht op de Diga en de onderliggende rivier. In de laatste tunnel is zelfs een gedenkplaats ingericht voor de slachtoffers van de aardverschuiving van 1963. Eenmaal uit de tunnels trekt de helling terug aan naar 9%. Even verder had de Giro dit jaar een aankomst. Ik rij verder, onder Casso door (hogerop opgebouwd - lag vroeger lager en had dus ook prijs...) en bereik Erto. Het laagste gedeelte is smal, dikwijls onbewoond en dus eigenlijk een half spookdorp. Het bovenste deel mag er wel zijn!. Enorm verschil! Na nog een kleine knik (dacht eigenlijk al dat ik aan het dalen was) kom ik op de top (829m). Vandaar 2 km steil afdalen en dan zachtjes verder nar beneden tot aan het stuwmeer van Barcis. Prachtig meer! (ook al omdat het niet meer regent...) en ik start de beklimming naar Piancavallo! Skioord, bekend uit de Giro aankomsten van vooral jaren 70 en begin 80. Laatste keer was in 1998. Pantani. Ben op zoek gegaan naar de winnaars uit de jaren 70... Maar niet te vinden. Ofwel verwar ik met een andere klim... Piancavallo (noordkant) is echt een klim naar mijn hart! Veel bochten, korte rechte stukken! Alleen geen zichten op de omgeving. Bos, bos en bos. Slecht op het einde komt er wat weide en uitzicht op de dolomiten bij. Toch is dit een schitterende helling om op te trainen. Wou dat die naast mijn deur lag! Boven zijn er enkele bars open. Omdat de lucht weer dicht trekt daal ik snel af. De weg terug naar Erto en Longarone. De wind is gedraaid. Verdomd! Gans de voormiddag tegenwind, en nu opnieuw! Nu is het licht bergop, maakt het nog een pak lastiger... De San Osvaldo is hier eigenlijk maar 2,5km lang. Wel 200m omhoog. Boven opnieuw regen. Lichtjes, maar toch regen. Ik neem een aantal foto's van de vele tunnels waar ik door moet en snel naar Langarone. Daar begint het harder te regenen en even later zelfs te onweren. Ik rij erdoor. 18km met 3 knikken erin die je 450m hoger brengen. Is het door de harde regen, of door een eventueel elektrisch veld (onweer), maar de Garmin geeft alleen nog foute gegevens door. Zo is volgens de file terug de aankomstplaats (Forno) gelegen op 700m, terwijl dit 's morgens nog 861 was. Heb tijdens de bui nochtans overal braafjes afgebleven. Kwestie van geen water in het toestel te krijgen (weet nooit). In die laatste 17km zitten ook nog enkele klein afdalingen in. Met die massa water over het wegdek een lastige onderneming. Voorzichtig zijn... Na 50 min in de regen kom ik als een verzopen kip aan in Forno. Oef! Net als vorig jaar is de laatste tocht geëindigd in de regen.

Passo San Osvaldo en Piancavallo!

Naamloos door stelviostef op Garmin Connect - Details

avondeten

avondrood

Ondergaande zon schijnt op het dolomiten massief. De roze kleur ervan wordt veroorzaakt door kleine deeltjes, overblijfselen van schaaldieren die miljoenen jaren geleden afgezet werden op de zeebodem.

foto's Belluneser Dolomiti

Belluneser dolomiten

Mooi weer vandaag! Altijd positief in de bergen. Tochtje van 98km gepland (en ook uitgevoerd) over 5 passen. Waarvan eigenlijk maar 2 echte kleppers. Top om in dit landschap te fietsen! Overal komen de specifieke toppen boven de heuvels steken. Pelmo, Civetta en de keten opzij van de Passo Duran. Schitterend! Ik start met de gemakkelijkste kant van de Duran. Klein 800m hoogteverschil met een erg onregelmatig profiel. Maximum van 15% wordt dikwijls onmiddellijk afgewisseld met 5%. Geeft zo een erg raar beeld voor je van een weg die wat op een tobogan lijkt, maar alleen nooit bergaf. De fiets begint weer kuren te krijgen. Tikjes in het bracket of daaromtrent. (kan van alles zijn) Ik voel me goed, drink en eet even iets op de top en daal af naar Agordo. Vandaar eigenlijk direct de Forcella Franche op. Eerste km zijn behoorlijk steil. Rond 950m zwakt hij erg af om de resterende hoogtemeters eigenlijk op een plateau te winnen. Zowat het enige stuk weg dat vandaag in de buurt van vlak komt...Op de pashoogte (998m) neem ik de afslag naar de Passo Cereda (1369m). Er komt geen afdaling (moest ikde weg naar Bin genomen hebben) en nog steeds loopt de weg op. Stukjes steil, stukjes aan 2/3%. Mooie kloof naast de weg (route naar Bin) die almaar dieper wordt en uiteindelijk afslaat in een nauwe bocht, omringd door hoge toppen. Na een Pizza rij ik de Cereda op. Normaal nog een goei 200m hoogteverschil. Alleen neemt de weg plots een duik en die komen er natuurijk terug bij. En hoe! Stukken aan 17%! Ja... hoefde niet echt voor mij! Op de top pakken donkere wolken samen. Ik moet nog een klein 50km afleggen, met daarin nog 1250m hoogteverschil. Dus snel verder, naar de Forcella Aurine (1299m). Veel wind. Lijkt weer raar weer te worden. Snel afdalen en deze keer geen foto's nemen... Alleen uitkijken voor het opkomende verkeer. Vandaag valt het niveau van bestuurders nogal mee. Eergisteren daarentegen... Beneden wacht me nog 1 opdracht: Zwaarste kant van de Duran. Het kraken van de fiets wordt almaar erger. Hier moet iets aan gedaan worden. Heel raar. Vlakke weg en kleine % kraakt ie niet! Ik zet het achterwiel vaster (miss is het dat!) en voor 200 meter lijkt het dat het werkt. Dan komt het kraken terug om niet meer weg te gaan. Vodden! Na 75 min ben ik boven op de Duran (1000m verschil). Nog behoorlijk. Stap een sbinnen in de refuge of ze er niks verkopen (souveniers, T-shirts of iets anders) maar alleen klassieke dingen zoals kaartjes en potjes... Niet echt voor mij. Het enige dat me wel aanstaat (een zakje van de Giro)is natuurlijk niet te koop! Voorzichtig daal ik af (nauwe weg, onoverzichtelijke bochten en toch ook wat verkeer) en ben nog net op tijd in het hotel om de Tour te zien. Straks eten! 't Zal me smaken!

Duran - Franche - Cereda - Aurine en Duran

Naamloos door stelviostef op Garmin Connect - Details

foto's op een kantje...

U heeft al gemerkt dat verschillende foto's 90° gedraaid staan. Ik heb al geprobeert om ze op de pc te draaien, op te slaan onder een andere naam en alle mogelijke denkbare combinaties. Maar het blijft mis gaan. Waarschijnlijk is het antwoord heel simpel. Maar voorlopig zit ik vast. Wil je de foto's bekijken, moet je ze eerst downloaden van de site (met muis op foto gaan staan, rechtermuisklik en kiezen opslaan als... Daarna zelf bekijken (misschien staan ze dan wel juist(!))en eventueel roteren. Sorry hiervoor.

Overal foto Forno Di Zoldo

Forno Di Zoldo

Vandaag transfert gemaakt naar Forno Di Zoldo. Deze plaats ondermeer uitgekozen omwille van 2 redenen: Ik ben er nog nooit geweest; En ik heb de weerberichten bekeken, en hier zou ik de meeste kans hebben op droog weer! Forno di Zoldo is heel rustig. Niet groot, wel enkele winkels en zelfs een supermarktje. Ook voldoende terrassen, op voorwaarde dat de temperatuur hoog genoeg blijft. Hier vlak in de buurt liggen enkele mooie passo's waar ik nog niet geweest ben. En ook de San Osvaldo vallei spreekt me aan. Hierbij alvast enkele foto's van Forno Di Zoldo!