zondag 30 juni 2013
Laatste dag in Bassano
Gisteren was het heel koud toen ik de Monte grappa op en af fietste. Vandaar dat ik 'm vandaag nog maar eens gedaan heb. Nu wel met mooiere foto's. Intussen ook een wedstrijd voor junioren gezien. Je kan het parcours (laatste 27km) bekijken op een van de vorige berichten. Daarna nog even blijven genieten op de top. Uit de wind, en in de zon was het heel aangenaam. (voel het nu nog aan mijn gezicht!)Dan afdalan, eten in Bassano (bonensoep met pasta!) en de grappa's gaan bekijken. Heb al een idee wat ik wil! PS: het auto en motorverkeer was vandaag er echt wel over. Heel vervelend... En dikwijls heel gevaarlijk. Pipo's. Gelukkig wel maar een kleine 5% van de bestuurders. Mijn agresiefste auto: De Audi. Die brede uitvoering die ze meestal niet nodig hebben...
Grappa!
Morgenvroeg ga ik om grappa! Van het huis Poli. Iemand suggesties? Of moet ik iets meebrengen? Tegen morgenvroeg ten laatste moet ik het weten.
zaterdag 29 juni 2013
vrijdag 28 juni 2013
Bezoek Bassano Del Grappa
Te voet naar de binnenstad (goei kilometer!). Dit voelt echt Italiaans aan! Gelukkig ook de temperaturen! Een oude brug over de Brenta rivier, een oude binnestad met veel snuisterijwinkels en veel... drankwinkels! Ik zie door het bos de bomen niet meer! Ik stap een bakkerij binnen en kom buiten met een zalm/tomaatgerecht! Even verder is er een kapper. Tiens! Van profiteren. Nu loop ik dus in Italie rond met en kort kopje! Bassano (binnenstad) is tof! Ik vind een leuke bar (goei muziek - voldoende noise...) en sla in de regionale drank! Ik proef er 3 verschillende! Nu nog proberen om de beste ervan te pakken te krijgen. 
Road trip naar Bassano Del Grappa
Vandaag verplaatsing gemaakt naar Bassano Del Grappa. Volgens de routeplanner had ik 3 mogelijkheden: Eerst noordelijker naar Trento en zo via snelwegen en autowegen naar Bassano. Was ook de langste weg. Tweede mogelijkheid zuidelijker over dePasso Pian della Fugazze. Met veel wegenwerken onderweg... En ten slotte (die kies ik)de weg via de Passo Sommo en Passo Vezzena naar Bassano leidt. Minst verkeer, en volgens mijn planning moet het hotel waar ik geboekt heb zelfs op die weg liggen! Het druppelt nog steeds als ik vertrek (reden dat ik de Passo Bortola niet doe) en ik merk zelfs dat er op de hoogste toppen sneeuw ligt! Die is van afgelopen nacht. De weg is rustig, en de Passo Vezzena is een hobbelpas. Wel altijd iets meer stijgen dan je achteraf daalt, maar toch... Het lanschap is ook steeds ongewijzigd. Grote dennenbossen en groene weiden langs de kant wan de weg. Dit is in niks een grote pas. Ook de afdaling is hetzelfde. Na 15kmben je toch 400m gedaald. Ik arriveer in Asiago. Mooi, klein, redelijk druk maar niet echt meer dan een provinciestad. Langzaam kom ik op de rand van de Sete Colli; de zeven gemeenten waarvan Asiago de belangrijkste is, en die allemaal op het hoogteplateau liggen (rond de 8-900meter). Plots sta ik aan de rand ervan. Hoe bruusk kan een overgang zijn. Ik neem enkele foto's, eet iets (natuurlijk is er een restaurant!) en daal verder af. 9km verder en 750m lager sta ik aan de ingang van het hotel.
donderdag 27 juni 2013
Punta Veleno - Torbole Al Garda (shopping???)
Hello! Vandaag hetzelfde weer van gisteren! Alleen een dimensie slechter! Nog wat minder temperatuur en nog wat sneller regen! Alhoewel, dat laatste is niet juist... De regen kwam iets later. Enige verschil is dat het nu niet stopt... Na mijn zwaar dagje van gisteren heb ik lang geslapen. 't Was bijna 8u30 toen ik wakker werd. Dan de voorbereidingen voor vandaag. De vooropgestelde tocht van bijna 90 km heb ik vervangen door één van 37km. Wel met dezelfde helling er in, maar zonder rondrit door de streek. Redenen: Verwachte regen en ietwat te laat opgestaan... Nadeel is dan wel dat ik met de auto een pak verder moet rijden. En van de Brentonico regio niets zal te zien krijgen. Ik krijg dan wel de kans om even te gaan "shoppen" in Torbole aan het Gardameer.
De Punta Veleno; of liever de start ervan, is moeilijker te vinden dan ik dacht. Ik ga van de ringweg rond het meer weg en stop aan een hotel/restaurant. Ik zit wel al dik 300m boven het Gardameer. De klim er naar toe was al iets speciaals. Ik vermoed dat er daar al stukjes van 20% in zaten. Met de Garmin check ik uit waar ik precies zit. Aha! Op het uitgestippelde parcours! Kan niet beter zijn! Heb intussen honger en eet een voorgerechtje (pasta met champignons - alleen olie,look en champignons) en ga dan op weg! De eerste km zijn de terugtocht naar het Gardameer. Toch speciaal, zo een groot meer! Ook al is het niet diep, en stelt het qua waterhoeveelheid niet veel voor. De ringweg naast het meer moet ik ongeveer 5km volgen. Ik had daar schrik van, maar je mag er vrijwel nergens sneller dan 50km/u rijden. En door het drukke verkeer is dat ook zo. Ik volg de GPS naar de afslag om de klim aan te vatten! Al direct een sof! Die stuurt me een straatje in van , denk ik, ruw geschat 35 a 38%... Na zo een 40 meter geef ik er de brui aan en stap af. Ook te voet is het nog lastig genoeg! Ik kam na 100 moeilijke meters uit op een semi hoofdweg. Dit is de weg die ik moest hebben! Garmin zoekt dikwijls de minst drukke weg uit. Weer zo een voorbeeld hoe dat fout kan gaan! 500 m verder kom ik een groot bord tegen met daarop de gegevens van de Punta Veleno. Om depressief van te worden... Dus niet naar kijken en ervoor gaan! De weg is smal en heel steil. Met enkele km aan gemiddeld 17% steekt hij hiermee zelfs de Anglirù en Zoncolan naar de kroon. Alleen zijn die klimmen veel langer, en dus ook zwaarder. Toch zeg ik, De Zoncolan was makkelijker dan dit. En de Angliru heeft meer echt zware pijnpunten. Maar deze klim had ik nooit met mijn racefiets kunnen voltooien. Blij dat ik met de mountainbike was! Nuja, als Pozzovivo (winnaar hier vorig jaar in de ronde van Trentino) hier op rijd met een 32/30, mag ik er met een mountainbike op... Bijna boven (het zwaarste is achter de rug) kom ik een vriendelijke Duitser tegen die enkele foto's maakt van mij tijdens het fietsen. Straks zie je ze wel. Intussen is het koud en (zure, koude wind) trekt de lucht weer dicht. De volledige regio west van het Gardameer zit onder een dik pak! Tempo bruto, zo noemen ze dat hier. Ik daal af naar de auto, eet nog iets en ga shoppen in Torbole. Intussen giet het dat het niet mooi meer is, en het is echt vluchten van de ene winkel naar de andere. Iets na 19u stap ik in de auto voor een rit van 20km, in de gietende regen (nu nog bezig trouwens - 22u). In het hotel maak ik afspraken voor morgen (ik vertrek er naar Bassano Del Grappa) en blog...
Vallarsa en Campogrosso! tekst
Bewolkt, max 21°, kans op een bui in de late namiddag. Aldus het weerbericht. 9u30 vertrokken voor een ritje van een 110km. Alleen maar stijgen en dalen... Zit gewoon geen enkel stuk vlakke weg in.
Al van in de eerste km is het zicht op de Vallarsa vallei erg mooi. Overal liggen dorpen tegen de bergen als sneeuwballen op een muur! Kronkelende wegen, steile stukken, steeds veranderende zichten en teveel mogelijkheden om een foto te maken. Goede weg ook! Provincie Trento heeft dat wel... Vicenza daarentegen niet! Op het einde van de vallei start de klim naar de Passo Pian Delle Fugazze (1150m). Heel afwisselend. Steil stijgen en daarna stukje dalen. In trapjes dus. Altijd maar extra hoogtemeters. Zo ga ik vandaag toch nog over de 3000 geraken. Boven drink ik een thee en geniet in de zon. Nu volgt een afdaling in de provincie Vicenza, en ja, het wegdek trekt op niks! Rustig naar beneden dan maar en in Valle di Pasubio (niet echt mooi, het stadje dan) afslaan op een regionale weg naar Recoroa Terme. Voorbij de plaatselijke waterfabriek wordt de weg eindelijk goed! Ik bereik de top van de Passo Xon (spreekt uit als Zon) in volle zon! Enkele km verder start de klim van de Campogrosso (1459m - 1000HM). Ik heb honger en bestel een kleine pasta met tomatensaus. Terwijl ik zit te eten zie ik de lucht dichttrekken... Late namiddag - en het is nog maar 14u. Na de pasta naar boven. Ik zit op 900m als plots een onweer losbarst. Van de ene seconde op de andere stort het water nar beneden. Damd! Dat half uurtje eten nekt me hier! Ik schuil, zo goed als kan, onder een overhangende rots. Na een half uur rij ik, intussen flink afgekoeld en doornat terug naar het laatste huis. Er is iemand thuis en in de keuken kan ik wat opwarmen. Het onweer blijft nog een dik half uur duren. Intussen tracht ik de kleren (en mezelf) droog te krijgen met een haardroger (die doet overuren!). Het onweer gaat dan over in constante regen. Maar toch is er beterschap zichtbaar: Boven de Campogrosso klaart de hemel op. Nog even wachten en ik kan terug op weg. Ik bedank de familie waar ik mocht schuilen en ben terug op weg. Dan zie ik dat als ik 500m had verder gefietst (het is wel 11%)een restaurant/cafe had tegengekomen. Iets te vroeg moeten gaan schuilen... Buiten wat gedruppel valt er niks meer naar beneden. Al blijft de dreiging. Op de Campogrosso is het erg mooi! Machtig zicht op de Piccolo Dolomiti! Toch ook 2150m hoog! 2 refugio's vangen de wandelaars en fietsers op! Ik rij verder (al laat...) en volg de afdaling naar Anghebeni. Vandaar uit maak ik de oversteek naar de andere kant van de Vallarsa vallei. Meer dalen dus en daarna meer klimmen. Prachtig! De andere kant ligt nog mooi te blinken in volle zon. Terrassen, slingerende wegen, alles is mooi te zien (vooral omdat ik hoger zit!) Nog 12 km naar Rovereto. En dan nog 6 bergop naar Maso Brenta. Ik zit hier op 850m hoogte en Rovereto ligt slechts op 200. Wanneer begint die afdaling??? In stukjes zakt de weg langzaam. Plots een bordje: 10% afdaling - 3km. Steil naar beneden - praktisch geen bochten in. Wel wat tegenliggend verkeer. Hier kun je, als je de weg weet (zitten klein bochtjes in die onoverzichtelijk zijn), je eigenlijk wel de kans geven om heel snel te gaan (ook goed wegdek). Op het einde enkele hairpins en dan de slotklim naar Maso Brenta. Het is kwart voor 8 als ik binnenkom... Etenstijd!
woensdag 26 juni 2013
Abonneren op:
Posts (Atom)