Belluneser dolomiten

Mooi weer vandaag! Altijd positief in de bergen. Tochtje van 98km gepland (en ook uitgevoerd) over 5 passen. Waarvan eigenlijk maar 2 echte kleppers. Top om in dit landschap te fietsen! Overal komen de specifieke toppen boven de heuvels steken. Pelmo, Civetta en de keten opzij van de Passo Duran. Schitterend! Ik start met de gemakkelijkste kant van de Duran. Klein 800m hoogteverschil met een erg onregelmatig profiel. Maximum van 15% wordt dikwijls onmiddellijk afgewisseld met 5%. Geeft zo een erg raar beeld voor je van een weg die wat op een tobogan lijkt, maar alleen nooit bergaf. De fiets begint weer kuren te krijgen. Tikjes in het bracket of daaromtrent. (kan van alles zijn) Ik voel me goed, drink en eet even iets op de top en daal af naar Agordo. Vandaar eigenlijk direct de Forcella Franche op. Eerste km zijn behoorlijk steil. Rond 950m zwakt hij erg af om de resterende hoogtemeters eigenlijk op een plateau te winnen. Zowat het enige stuk weg dat vandaag in de buurt van vlak komt...Op de pashoogte (998m) neem ik de afslag naar de Passo Cereda (1369m). Er komt geen afdaling (moest ikde weg naar Bin genomen hebben) en nog steeds loopt de weg op. Stukjes steil, stukjes aan 2/3%. Mooie kloof naast de weg (route naar Bin) die almaar dieper wordt en uiteindelijk afslaat in een nauwe bocht, omringd door hoge toppen. Na een Pizza rij ik de Cereda op. Normaal nog een goei 200m hoogteverschil. Alleen neemt de weg plots een duik en die komen er natuurijk terug bij. En hoe! Stukken aan 17%! Ja... hoefde niet echt voor mij! Op de top pakken donkere wolken samen. Ik moet nog een klein 50km afleggen, met daarin nog 1250m hoogteverschil. Dus snel verder, naar de Forcella Aurine (1299m). Veel wind. Lijkt weer raar weer te worden. Snel afdalen en deze keer geen foto's nemen... Alleen uitkijken voor het opkomende verkeer. Vandaag valt het niveau van bestuurders nogal mee. Eergisteren daarentegen... Beneden wacht me nog 1 opdracht: Zwaarste kant van de Duran. Het kraken van de fiets wordt almaar erger. Hier moet iets aan gedaan worden. Heel raar. Vlakke weg en kleine % kraakt ie niet! Ik zet het achterwiel vaster (miss is het dat!) en voor 200 meter lijkt het dat het werkt. Dan komt het kraken terug om niet meer weg te gaan. Vodden! Na 75 min ben ik boven op de Duran (1000m verschil). Nog behoorlijk. Stap een sbinnen in de refuge of ze er niks verkopen (souveniers, T-shirts of iets anders) maar alleen klassieke dingen zoals kaartjes en potjes... Niet echt voor mij. Het enige dat me wel aanstaat (een zakje van de Giro)is natuurlijk niet te koop! Voorzichtig daal ik af (nauwe weg, onoverzichtelijke bochten en toch ook wat verkeer) en ben nog net op tijd in het hotel om de Tour te zien. Straks eten! 't Zal me smaken!